Halowe zawody MDP – regulamin, tor i punktacja

Jesień to dla młodzieżowych drużyn pożarniczych czas, w którym kończy się sezon zawodów na boisku. Nie musi to jednak oznaczać przerwy w treningach. Od kilku lat coraz więcej oddziałów ZOSP RP organizuje halowe zawody MDP, rozgrywane w okresie jesienno-zimowym w sali gimnastycznej albo hali sportowej.

W tym artykule omawiamy Regulamin Halowych Młodzieżowych Zawodów Sportowo-Pożarniczych przyjęty uchwałą nr 64/17/2023 Prezydium Zarządu Głównego ZOSP RP z 6 grudnia 2023 r. Dowiesz się, kto może startować, jak wygląda tor, za co sędziowie przyznają punkty karne i jak liczy się wynik drużyny. Na końcu znajdziesz wskazówki, jak przygotować drużynę do pierwszego startu.

Regulamin opracowało Kolegium Sędziów Zawodów Strażackich we współpracy z Komisją ds. dzieci, młodzieży i sportu ZG ZOSP RP.

Animację możesz też obejrzeć i udostępnić na naszym Facebooku.

Czym halowe zawody różnią się od zawodów CTIF

Regulamin nazywa halowe zawody „formą intensywnego szkolenia pożarniczego członków młodzieżowych drużyn pożarniczych”. Wśród celów wymienia m.in. doskonalenie umiejętności posługiwania się sprzętem, ocenę wyszkolenia członków MDP, promocję sportu wśród dzieci i młodzieży oraz przygotowanie do startu w zawodach wyższego szczebla.

Najważniejsza różnica w porównaniu z zawodami według regulaminu CTIF polega na tym, że każdy zawodnik startuje sam. Nie ma rozwinięcia bojowego całej drużyny ani sztafety. Każdy członek drużyny pokonuje ten sam tor indywidualnie, a wynik drużyny to suma wyników czterech najlepszych zawodników.

Dzięki temu na halę wystarczy mała drużyna, a każde dziecko ma swój własny start i własny wynik.

Szczeble i terminy zawodów

Zawody odbywają się w okresie jesienno-zimowym, na czterech szczeblach:

• gminne – do 31 stycznia, organizuje je zarząd oddziału gminnego lub miejsko-gminnego ZOSP RP,
• powiatowe – do 28 lutego, organizuje zarząd oddziału powiatowego ZOSP RP,
• wojewódzkie – do 31 marca, organizuje zarząd oddziału wojewódzkiego ZOSP RP,
• ogólnopolskie – do 30 kwietnia, organizuje Zarząd Główny ZOSP RP.

Organizatorzy współpracują z samorządami, jednostkami PSP i innymi organizacjami. O terminie i miejscu zawodów muszą powiadomić oddział wyższego szczebla najpóźniej 14 dni wcześniej.

Regulamin pozwala też organizować zawody dodatkowe, np. turnieje gminne czy międzygminne poza eliminacjami. Nie mogą one jednak być eliminacjami do zawodów wyższego szczebla. Organizator może w nich dodać własne kategorie wiekowe. Dyplomy, puchary i nagrody zależą od organizatora.

Kto przechodzi dalej

• W zawodach gminnych startują wszystkie drużyny z terenu gminy. Jedna OSP może wystawić więcej niż jedną drużynę w każdej grupie.
• Do zawodów powiatowych kwalifikują się zwycięzcy zawodów gminnych oraz zwycięzca poprzednich zawodów powiatowych.
• Do wojewódzkich – zwycięzcy zawodów powiatowych oraz zwycięzca poprzednich zawodów wojewódzkich.
• Do ogólnopolskich – zwycięzcy zawodów wojewódzkich oraz zwycięzca poprzednich zawodów ogólnopolskich.

Jeżeli zwycięzca poprzedniej edycji wygra też eliminacje niższego szczebla, awansuje kolejna drużyna z tych eliminacji. Organizator może dodatkowo dopuścić drużyny z 2. i 3. miejsca, jedną drużynę gospodarza, a przy małej liczbie chętnych także drużyny bez eliminacji.

Kto może startować

Wiek zawodników

Startują zawodnicy, którzy w danym roku kalendarzowym kończą od 10 do 16 lat. Liczy się rocznik, a nie dzień urodzin. Ponieważ sezon halowy przechodzi przez przełom roku, sprawdź rocznik osobno dla każdych zawodów:

• na zawodach w listopadzie lub grudniu 2026 r. startują roczniki 2010–2016,
• na zawodach od stycznia 2027 r. startują roczniki 2011–2017.

Zawodnik urodzony w 2010 roku może więc wystartować w grudniowym turnieju, ale w styczniowych eliminacjach gminnych już nie.

Skład drużyny

• Drużyna liczy od 4 do 5 osób.
• Startują drużyny dziewcząt, chłopców i mieszane. Drużyna mieszana musi mieć co najmniej dwóch chłopców i jest klasyfikowana razem z drużynami chłopców.
• W jednych zawodach eliminacyjnych zawodnik może reprezentować tylko jedną drużynę.

Pięcioosobowa drużyna ma wyraźną przewagę. Do wyniku liczą się cztery najlepsze starty, więc jeden słabszy bieg albo dyskwalifikacja nie przekreśla szans drużyny.

Ubiór i sprzęt

• Ubiór sportowy lub koszarowy, z osłoniętymi rękami i nogami.
• Hełm i pas (bez toporka).
• Obuwie halowe na płaskiej podeszwie.

Drużyny startują na sprzęcie przygotowanym przez organizatora. Własnych węży czy prądownicy nie przywozicie.

Dokumenty: zgłoszenie i zgody

Formę wstępnego zgłoszenia określa organizator. Najpóźniej 30 minut przed rozpoczęciem zawodów drużyna przekazuje:

1. Arkusz zgłoszenia drużyny (załącznik nr 1) z ostatecznym składem: imię, nazwisko i data urodzenia każdego zawodnika oraz imię, nazwisko, telefon i e-mail opiekuna drużyny.
2. Zgody na przetwarzanie danych osobowych i wykorzystanie wizerunku (załącznik nr 2), podpisane przez rodzica albo opiekuna prawnego każdego zawodnika.

W zgłoszeniu osoba uprawniona oświadcza też, że rodzice zgadzają się na start dziecka, nie ma przeciwwskazań zdrowotnych i zawodnik jest ubezpieczony od następstw nieszczęśliwych wypadków.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy:

• Kolejność zawodników na zgłoszeniu to kolejność startów w drużynie. Ustal ją świadomie.
• Formularz bez wymaganych danych nie będzie brany pod uwagę. Na żądanie sędziów zawodnik musi też przed startem pokazać dokument tożsamości ze zdjęciem i datą urodzenia, np. legitymację szkolną.

Zgody na wizerunek podpisuje się na każde zawody osobno, bo wzór wskazuje konkretne miejsce i datę zawodów. Warto mieć wydrukowane formularze z zapasem i zebrać podpisy na zbiórce przed wyjazdem.

Tor przeszkód krok po kroku

Plac zawodów ma 10 m długości i 8 m szerokości. Tor składa się z czterech odcinków o wymiarach 10 × 2 m, ułożonych obok siebie, więc zawodnik biegnie wężykiem tam i z powrotem. Przed linią startu jest 1 m placu na przygotowanie się zawodnika.

Odcinek pierwszy: gaśnica i łączniki

1. Na komendę „START” (albo sygnał dźwiękowy) zawodnik biegnie do gaśnicy GP-6 bez ładunku, ustawionej 2 m od linii startu.
2. Przenosi ją i stawia na płycie 0,8 × 0,8 m, która zaczyna się 7 m od startu. Podstawa gaśnicy nie może wystawać poza płytę.
3. Łączy trzy pary łączników węży W-52, leżących 0,5 m od początku odcinka. Kolejność łączenia jest dowolna.

Komendy startowe są dwie: „NA MIEJSCA” (stopa przed linią, bez dotykania jej) i „GOTÓW” (zawodnik nieruchomieje).

Odcinek drugi: wąż na płycie

Zawodnik podbiega do węża W-52 zwiniętego w podwójny krąg i spiętego noszakiem (3 m od początku odcinka). Przenosi go w dowolny sposób i kładzie na płycie, która zaczyna się 8 m od początku odcinka. Żadna część węża nie może wystawać poza płytę, z wyjątkiem taśmy noszaka.

Odcinek trzeci: węzeł, poprzeczka i armatura

1. Węzeł płaski na lince o długości 2 m. Węzeł musi zostać zawiązany na belce albo odłożony na stanowisku. Oba wolne końce muszą wychodzić z tej samej strony – to najczęstsze źródło błędów.
2. Przebiegnięcie pod poprzeczką zawieszoną na wysokości 0,8 m (5 m od początku odcinka).
3. Stanowisko sprzętu i armatur: sędzia pokazuje rysunek jednego z czterech elementów, a zawodnik odkłada na stanowisku właściwy sprzęt. Do wyboru są: rozdzielacz, wąż W-52 spięty noszakiem, zbieracz i smok ssawny. Rysunek odsłaniany jest w momencie sygnału startowego, więc zawodnik nie wie wcześniej, co wylosuje.

Odcinek czwarty: linia gaśnicza

1. Zawodnik bierze prądownicę (leży 0,5 m od początku odcinka) i biegnie z nią do rozdzielacza.
2. Do lewej nasady rozdzielacza buduje linię gaśniczą z dwóch odcinków węża W-52 o długości 15 m: łączy węże ze sobą, wąż z rozdzielaczem i prądownicę z linią. Kolejność połączeń jest dowolna, można je też robić w biegu.
3. Biegnie do mety, rozwijając linię. Linia nie może się rozłączyć, a zawodnik przekracza metę, trzymając prądownicę lub wąż, bez zakrywania łącznika i nasady prądownicy.
4. Za metą odkłada prądownicę z wężem na wyznaczone miejsce. Rzucanie prądownicy jest zabronione.

Do momentu przekroczenia mety zawodnik może poprawić każdy swój błąd, np. postawić przewróconą gaśnicę albo poprzeczkę. Wszystkie zadania musi jednak wykonać w kolejności z regulaminu. Przekroczenie mety kończy ćwiczenie.

Punktacja i punkty karne

Każdy zawodnik ma jedną próbę. Czas zamienia się na punkty w stosunku 1 s = 1 pkt (pomiar elektroniczny z dokładnością do setnych, ręczny do dziesiątych sekundy). Do czasu dolicza się punkty karne.

Błąd	Punkty karne
drugi falstart	5
błędne ustawienie gaśnicy na płycie	5
błędne połączenie pary łączników na pierwszym odcinku (za każdy przypadek)	5
błędne ułożenie węża W-52 na płycie	5
nieprawidłowo lub nieczytelnie zawiązany węzeł	10
zrzucenie poprzeczki	5
niewłaściwy sprzęt odłożony na stanowisku	5
nieprawidłowe połączenie węży linii gaśniczej lub węża z rozdzielaczem (za każdy przypadek)	5
przekroczenie mety z nieprawidłowo podłączoną prądownicą	10
rzucenie prądownicy	5
nieprawidłowa kolejność zadań (za każdy przypadek)	10
wyjście dwoma stopami poza tor	5
zgubienie lub pozostawienie umundurowania albo sprzętu (za każdy przypadek)	5
ominięcie przeszkody (za każdy przypadek)	10

W arkuszu ocen (załącznik nr 3) przy błędzie w połączeniu pary łączników wpisano 3 pkt, a w pkt 12.5 regulaminu jest 5 pkt. Jeżeli Twoja drużyna walczy o miejsca, zapytaj sędziego głównego na odprawie, którą wartość przyjmuje.

Dyskwalifikacja

Zawodnik zostaje zdyskwalifikowany, gdy:

• nie stawi się na starcie w czasie wyznaczonym przez organizatora,
• popełni trzeci falstart,
• nie dobiegnie do mety,
• nie przeniesie prądownicy całą długością za linię mety,
• przy pomiarze elektronicznym przekroczy metę poza linią fotokomórki,
• zachowa się rażąco niesportowo.

Cała drużyna zostaje zdyskwalifikowana, gdy rażąco niesportowo zachowa się jej opiekun albo gdy nie zostanie sklasyfikowanych co najmniej czterech zawodników. W praktyce: w drużynie czteroosobowej jedna dyskwalifikacja zawodnika eliminuje całą drużynę.

Powtórzenie startu

Zawodnik może powtórzyć start, gdy przeszkodził mu ktoś spoza jego drużyny (musi to sam zgłosić sędziemu), zawiodły urządzenia na placu albo sprzęt organizatora. Decyzję podejmuje sędzia główny, a decyzje sędziów są ostateczne.

Klasyfikacja indywidualna i drużynowa

Klasyfikacja jest prowadzona indywidualnie i drużynowo, osobno dla dziewcząt i chłopców. Dziewczęta startujące w drużynie mieszanej w klasyfikacji indywidualnej są liczone razem z dziewczętami.

Indywidualnie wygrywa zawodnik z najmniejszą liczbą punktów. Przy remisie decyduje mniejsza liczba punktów karnych. Jeżeli to nie rozstrzyga, o miejscach 1–3 decyduje bieg dodatkowy, a dalsze miejsca są równorzędne.

Drużynowo liczy się suma punktów czterech najlepszych zawodników. Przy remisie decyduje kolejno:

1. wynik piątego zawodnika drużyny – drużyna z czterema sklasyfikowanymi zawodnikami przegrywa z drużyną pięcioosobową,
2. mniejsza suma punktów karnych czterech klasyfikowanych zawodników,
3. dla miejsc 1–3 dogrywka: każda drużyna wystawia jednego zawodnika, wybranego przez dowódcę drużyny.

Wynik biegu dodatkowego służy tylko do rozstrzygnięcia remisu i nie zmienia wyników w klasyfikacji.

Jak przygotować drużynę do halowych zawodów

Regulamin pokazuje dość jasno, gdzie drużyny tracą punkty. Kilka rzeczy, które warto przećwiczyć na zbiórkach:

• Węzeł płaski – 10 pkt kary to tyle, ile kilka sekund biegu. Ćwicz go do skutku, także pod presją czasu, i pokaż dzieciom rysunek prawidłowego i błędnego węzła z załącznika nr 6.
• Rozpoznawanie sprzętu z rysunku – rozdzielacz, zbieracz, smok ssawny i wąż spięty noszakiem. Młodsi zawodnicy mylą zwłaszcza rozdzielacz ze zbieraczem.
• Kolejność zadań – za każdą zamianę kolejności jest 10 pkt. Najlepiej przejść tor najpierw spokojnie, bez stopera.
• Łączenie węży i prądownicy w biegu – to najdłuższa część toru i miejsce, w którym najłatwiej o rozłączenie linii.
• Odkładanie prądownicy za metą – dzieci po szybkim biegu odruchowo ją rzucają, a to kolejne 5 pkt.
• Kolejność startów – zdecyduj, kto biegnie pierwszy. Pewny pierwszy start uspokaja resztę drużyny.

Tor mieści się na boisku 10 × 8 m, więc da się go odtworzyć na sali gimnastycznej w szkole albo w garażu remizy. Wystarczy sprzęt, który jednostka ma w wyposażeniu, oraz dwie płyty 0,8 × 0,8 m i stojaki z poprzeczką.

Zadbaj też o dokumenty z wyprzedzeniem. Zgłoszenie wymaga dat urodzenia zawodników i kontaktu do opiekuna, a zgody na wizerunek muszą podpisać rodzice. Jeżeli prowadzisz drużynę w Strażak.Online, listę członków i kontakty do rodziców masz w module DDP i MDP. Więcej o prowadzeniu drużyny przeczytasz w artykule Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP) – poradnik dla OSP.

Najczęstsze pytania o halowe zawody MDP

Ile osób liczy drużyna na halowych zawodach MDP?

Od 4 do 5 osób. Do wyniku drużyny liczą się cztery najlepsze starty, dlatego warto wystawić pięciu zawodników.

W jakim wieku można startować w halowych zawodach MDP?

Mogą startować zawodnicy, którzy w danym roku kalendarzowym kończą od 10 do 16 lat. Liczy się rocznik, a nie dzień urodzin, więc na zawodach w grudniu i w styczniu startują różne roczniki.

Czy drużyna mieszana może startować w halowych zawodach?

Tak, jeżeli ma co najmniej dwóch chłopców. Drużyna mieszana jest klasyfikowana razem z drużynami chłopców, a dziewczęta z tej drużyny w klasyfikacji indywidualnej są liczone razem z dziewczętami.

Czy trzeba mieć własny sprzęt?

Nie. Drużyny startują na sprzęcie przygotowanym przez organizatora. Zawodnicy potrzebują ubioru sportowego lub koszarowego z osłoniętymi rękami i nogami, hełmu, pasa bez toporka i obuwia halowego.

Ile prób ma zawodnik?

Jedną. Powtórzenie jest możliwe tylko wtedy, gdy przeszkodził mu ktoś spoza drużyny albo zawiódł sprzęt lub urządzenia organizatora. Decyduje o tym sędzia główny.

Podsumowanie

Halowe zawody MDP to dobry sposób, żeby drużyna trenowała przez całą zimę, a każde dziecko miało własny start i własny wynik. Tor jest krótki, ale sprawdza sporo: szybkość, rozpoznawanie sprzętu, węzły i budowę linii gaśniczej. O miejscu na podium często decydują punkty karne, a nie sam czas, dlatego najwięcej zyskasz, ćwicząc z drużyną dokładność.

Jeżeli prowadzisz MDP albo organizujesz zawody w swojej gminie, podeślij ten artykuł innym opiekunom. Startowaliście już na hali i macie własne sposoby na przygotowanie drużyny? Napisz do nas – chętnie je poznamy.